Posted by admin on Listopad - 11 - 2014 | Komentowanie nie jest możliwe

Metoda piroakustyczna polega na instalowaniu w sadzie tzw. detonatorów acetylenowych. Acetylen powstający w części zwanej wytwornicą gromadzi się w komorze spalania i w określonych odstępach czasu spala się z hukiem przypominającym wystrzał z dubeltówki. Jednakże po pewnym czasie niektóre ptaki, zwłaszcza szpaki, przyzwyczajają się do okresowych wybuchów i przestają na nie reagować. Stosunkowo lepsze wyniki daje metoda piroakustyczna z efektem optycznym. W tym przypadku hukowi spowodowanemu wybuchem gazów towarzyszy gwałtowny ruch jakiegoś przedmiotu, np. rzutki podrzuconej siłą wybuchu. Metoda bioakustyczna polega na emitowaniu w sadzie nagranego na taśmie magnetofonowej krzyku przerażenia lub ostrzeżenia wydawanego przez ptaki w niebezpieczeństwie. Potrzebna jest do tego bardzo dobra aparatura nagłaśniająca, gdyż nawet najdrobniejsze zniekształcenie dźwięku zmniejsza skuteczność zabiegu. Najlepsze wyniki daje metoda kombinowana, w której wybuchom armatki acetylenowej towarzyszy emisja krzyku przerażenia lub ostrzeżenia. Emisja krzyków ptasich, zarówno w metodzie bioakustycznej, jak i kombinowanej, powinna następować w momencie nalotu stada. Ptaki siedzące już na drzewach są znacznie trudniejsze do wypłoszenia. W najbliższym sąsiedztwie sadów należy ograniczać liczbę miejsc lęgowych dla szpaków.

Zwalczanie ptaków
0 votes, 0.00 avg. rating (0% score)

Comments are closed.